متولد نه و چهل و هفت دقیقه شب

... آسمان که تنگ می شود

خنده ام میگیرد

فردا٬ تمام کهکشان ها را یک تنه گز می کنم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مرداد 1385ساعت 0:32 توسط علی کاظمی |

اینجا کجاتر از رفتن است/نه حتی ستاره ای برای راه/چشمانم را می بندم/شروع میکنم به گوسفند ها/یک دو سه چهار...